قالیباف در پاسخ به رسایی: من پیک جنابعالی هستم!؟

خبرنگار حقوق اجتماعی

27 بهمن, 1404

تریبون مجلس یا «پیام‌رسان» شخصی؟؛ وقتی بحث حیاتی هسته‌ای به «من پیک شما هستم؟» ختم شد!

در حالی که کشور در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ سیاسی و نظامی خود به سر می‌برد و مردم نگران سایه جنگ و فشار اقتصادی هستند، صحن علنی مجلس شورای اسلامی امروز شاهد دیالوگ‌هایی بود که بیشتر به «طنز تلخ» شباهت داشت تا قانون‌گذاری.

جدال لفظی میان حمید رسایی و محمدباقر قالیباف بر سر مصاحبه علی لاریجانی، نشان داد که اولویت برخی بهارستان‌نشینان، نه بودجه و معیشت، بلکه تسویه‌حساب‌های سیاسی با ادبیاتی دور از شأن خانه ملت است.

قالیباف در پاسخ به رسایی: من پیک جنابعالی هستم!؟

به گزارش دادرسی پرس، در جلسه امروز مجلس که قرار بود به بررسی «لایحه بودجه» (حیاتی‌ترین سند مالی سال آینده) اختصاص یابد، حمید رسایی (عضو جبهه پایداری) وقت مجلس را گرفت تا به مصاحبه دیشب علی لاریجانی درباره بازرسی‌های آژانس انرژی اتمی حمله کند؛ حمله‌ای که با پاسخ عجیب و غیررسمی رئیس مجلس مواجه شد: «من پیک جنابعالی هستم؟!»


سردرگمی در سیاست خارجی؛ قانون مجلس یا وعده های لاریجانی؟

ماجرا از آنجا شروع شد که حمید رسایی با انتقاد از اظهارات علی لاریجانی (که گفته بود درها برای بازرسی آژانس باز است)، به «قانون اقدام راهبردی مجلس» استناد کرد.

وی عنوان کرد: آقای لاریجانی در پاسخ به سوالی گفت که ایران اجازه نظارت به آژانس را می‌دهد تا نشان دهد ایران به سمت سلاح هسته‌ای نمی‌رود و بازرسی‌ها می‌تواند ماهانه یا حتی روزانه باشد. اگر فناوری هسته‌ای ما زیر زمین یا کوه باشد، اشکالی ندارد و آژانس می‌تواند به آن جا رفته و بازرسی کند.

رسایی بیان کرد: حتما آقای لاریجانی به خاطر دارد که مجلس بعد از حمله نظامی آمریکا و اسرائیل قانونی را تصویب کرد که براساس آن هرگونه همکاری با آژانس تعلیق شده و رفع این تعلیق مشروط به تحقق دو شرط است؛ اول اینکه اطمینان حاصل شود حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران رعایت شده و امنیت مراکز و دانشمندان هسته‌ای تضمین می شود. دوم اینکه اطمینان حاصل شود حقوق ذاتی ایران در بهره‌مندی از کلیه حقوق مندرج در ماده ۴ معاهده NPT به ویژه غنی‌سازی اورانیوم رعایت می شود. البته مجلس تشخیص تحقق این دو شرط را به شورای عالی امنیت ملی سپرده است و در آن شکی نیست.

رسایی با ادبیاتی تند و با اشاره به اینکه ناوهای آمریکایی و خانه‌های صهیونیست‌ها منتظر موشک‌های ایرانی هستند، مدعی شد که شروط بازرسی محقق نشده و لاریجانی حق ندارد از باز بودن درها صحبت کند.

این تضاد آشکار میان صحبت های مشاور مقام رهبری (لاریجانی) و نمایندگان مجلس، بار دیگر «چندصدایی و سردرگمی» در سیاست خارجی را به نمایش گذاشت. مردم حق دارند بپرسند: بالاخره درها باز است یا بسته؟ قانون حاکم است یا مصاحبه‌های تلویزیونی؟

۲. ادبیات رئیس مجلس؛ شوخی با دغدغه‌های ملی

اما اوج ماجرا پاسخ رئیس مجلس بود. وقتی رسایی از قالیباف خواست که به لاریجانی تذکر بدهد، قالیباف با لحنی که تعجب بسیاری را برانگیخت گفت:

«یعنی شما به جای تذکر به رئیس مجلس، به دبیر شورای امنیت (سابق) تذکر دادید. من پیک جنابعالی هستم تا به ایشان بگویم؟!»

این پاسخ اگرچه شاید در فضای مجازی «لایک خور» باشد، اما در شأن ریاست قوه ای نیست که باید نماد متانت و قانونمداری باشد. تقلیل دادن یک تذکر جدی درباره امنیت ملی به سطح «پیک» و «پیام رسانی»، نشان‌دهنده نزول سطح گفتمان در بهارستان است.


درباره نویسنده:

خبرنگار حقوق اجتماعی

من زهره شاعری هستم؛ یک حقوقدان در آغاز مسیر وکالت و یک روزنامه‌نگار در قلب تحولات اجتماعی. در «دادرسی پرس»، قلم خود را وقف نوشتن از «حقوق اجتماعی» کرده‌ام، با این امید که نوشته‌هایم نوری بر مسیر پر فراز و نشیب دادخواهی بتاباند.

دیدگاهتان را بنویسید