هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۴۰۱/۰۸/۲۴ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۸۲۶، درباره «مبنای سابقه محکومیت قطعی در ماده ۴۵ قانون مبارزه با مواد مخدر» رویه واحد تعیین کرد. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور، دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع است. متن رأی در ادامه آمده است.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۸۲۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۴۰۱/۰۸/۲۴
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- اعتبار: لازم‌الاتباع (ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری)
متن رأی وحدت رویه شماره ۸۲۶
با توجه به اینکه قانونگذار در صدر ماده ۴۵ الحاقی (مورخ ۱۲/۷/۱۳۹۶) به قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب ۱۳۶۷/۸/۳ و اصلاحات بعدی، با هدف کاهش مجازات‌های اعدام مقرر در این قانون، تعیین این مجازات را مشروط به احراز یکی از شرایط ذیل این ماده کرده است و با عنایت به لزوم تفسیر مضیّق نصوص جزایی، مبنای محاسبه «سابقه محکومیت قطعی» مذکور در بند پ ماده یاد شده، «محکومیت قابل اجرا» پس از اعمال نهادهای ارفاقی از جمله عفو یا تخفیف مجازات از سوی مقام رهبری است. بنا به مراتب، رای شعبه سی و ششم دیوان عالی کشور که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آراء، صحیح و قانونی تشخیص داده می‌شود. این رای طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی، در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور، دادگاه‌ها و سایر مراجع، اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است.
هیات عمومی دیوان عالی کشور
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.