هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۹۴/۰۵/۰۶ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۷۴۲ درباره «توقف اجرای حکم در اعاده دادرسی (تبصره ماده ۴۷۸ آیین دادرسی کیفری)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۷۴۲ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۹۴/۰۵/۰۶
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: توقف اجرای حکم در اعاده دادرسی (تبصره ماده ۴۷۸ آیین دادرسی کیفری)
متن رأی وحدت رویه شماره ۷۴۲
غایت و هدف قانون‌گذار از وضع تبصره اصلاحی ذیل ماده ۴۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوّب سال ۱۳۹۲ این است که احکامی که پس از اجرا، قابل تدارک و جبران نیست و نسبت به آن تقاضای اعاده دادرسی شده قبل از حصول نتیجه تقاضا موقتاً به موقع اجراء گذارده نشود. بر این مبنا و با توجه به قابلیت اجرای احکام قطعی کیفری، شعبه دیوان عالی کشور برای صدور دستور توقف اجرای حکم ابتدا باید درخواست را بررسی و ملاحظه و چنانچه نظر اعضای شعبه بر رد درخواست باشد صدور دستور توقف اجرای حکم امر بی‌فایده و لغوی است و به این جهت صدور این دستور در چنین مواردی به دلالت عقلی موافق مقصود قانون‌گذار نبوده و موضوعاً از شمول حکم مقرر در تبصره مذکور خارج است. بر این اساس رأی شعبه سی‌وچهارم دیوان عالی کشور که با این نظر انطباق دارد صائب و موجه تشخیص می‌گردد.
این رای طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوّب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عالی کشور لازم‌الاتباع است.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.