هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۸۳/۰۳/۱۹ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۶۶۶ درباره «بند الف ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی و قابلیت فرجام» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۶۶۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۸۳/۰۳/۱۹
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: بند الف ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی و قابلیت فرجام
متن رأی وحدت رویه شماره ۶۶۶
آنچه از نحوه تدوین بند الف ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مستفاد می‌شود این است که رسیدگی فرجامی نسبت به احکام نکاح و فسخ آن صرفاً مربوط به اصل نکاح و فسخ آن می‌باشد و کلمه اصل به سایر موضوعات مذکور در بند ۲ ماده مزبور ازجمله طلاق تسری ندارد. زیرا اولاً کلمه طلاق در جمله به‌طور مطلق ذکرشده، ثانیاً کلمه طلاق با علامت (،) از اصل نکاح و فسخ آن متمایز گردیده است، بنابراین و با توجه به اهمیت طلاق از نظر شارع مقدس اسلام کلیه دعاوی مربوط به طلاق قابل رسیدگی فرجامی بوده است.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.