هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۸۰/۱۲/۱۴ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۶۵۷ درباره «ماده ۱۳۶ مکرر آیین دادرسی کیفری و ماده ۱۴۰ قانون ۱۳۷۸» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۶۵۷ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۸۰/۱۲/۱۴
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: ماده ۱۳۶ مکرر آیین دادرسی کیفری و ماده ۱۴۰ قانون ۱۳۷۸
متن رأی وحدت رویه شماره ۶۵۷
به‌موجب ماده ۱۳۶ مکرر قانون آیین دادرسی کیفری و ماده ۱۴۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری در صورت احضار متهم و عدم حضور او بدون عذر موجه یا عدم معرفی وی از ناحیه کفیل یا وثیقه‌گذار نامبردگان مکلف به اجرای تعهد بوده و نسبت به وصول وجه التزام وجه‌الکفاله و یا ضبط وثیقه اقدام می‌شود و چنانچه هریک از افراد مذکور نسبت به اجرای این امر معترض باشند می‌توانند به جهات مندرج در ماده ۱۱۶ قانون مزبور به دادگاه تجدیدنظر شکایت نمایند. بنابراین اجرای حکم نمی‌تواند دستور قانونی رئیس حوزه قضایی را در مورد وصول وجه‌الکفاله ابطال نموده و یا رافع مسؤولیت کفیل باشد.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.