هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۹/۰۷/۰۵ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۶۴۹ درباره «ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۷۸» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۶۴۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۹/۰۷/۰۵
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۷۸
متن رأی وحدت رویه شماره ۶۴۹
از ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری چنین استنباط می‌شود که مقنن به‌منظور تسریع در جبران خسارت متضرر از جرم مقرر داشته درصورتی‌که دادگاه متهم را مجرم تشخیص دهد مکلف است ضمن صدور حکم جزایی حکم ضرر و زیان را صادر نماید مگر آنکه پرونده معد برای اظهارنظر نباشد که در این صورت پس از تکمیل پرونده حکم ضرر و زیان صادر خواهد شد. بنابراین ماده مذکور دلالتی بر منع رسیدگی نسبت به امر ضرر و زیان در صورت صدور حکم برائت ندارد.
بنا به‌مراتب و با توجه به ماده ۳ قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب در خصوص صلاحیت عام دادگاه‌های عمومی و انقلاب در رسیدگی به کلیه امور مدنی، جزایی و حسبیه رأی شعبه چهارم دادگاه استان مازندران که انطباق با این نظر دارد به اکثریت آرای اعضای هیئت عمومی دیوان عالی کشور قانونی و مطابق موازین شرع تشخیص می‌شود.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.