هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۳/۰۹/۰۱ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۹۳ درباره «آرای قابل تجدیدنظر دادگاه مدنی خاص (بند ۳ ماده ۹ قانون تجدیدنظر ۱۳۷۲)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۹۳ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۳/۰۹/۰۱
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: آرای قابل تجدیدنظر دادگاه مدنی خاص (بند ۳ ماده ۹ قانون تجدیدنظر ۱۳۷۲)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۹۳
بند ۳ ماده ۹ قانون تجدیدنظر آرای دادگاه‌ها که از تاریخ ۱۳۷۲/۶/۲۷ لازم‌الاجرا گردیده، آرای قابل تجدیدنظر دادگاه مدنی خاص را احصا و ذکری از نفقه و حضانت و تمکین و… ننموده است و چون طبق ماده ۱۸ قانون مزبور کلیه قوانین و مقررات مغایر با آن قانون لغو گردیده لذا آرای صادر، نسبت به دعاوی مذکور قابل تجدیدنظر نبوده، رأی شعبه ۳۰ دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد صحیح تشخیص می‌شود.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.