هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۲/۱۱/۰۵ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۸۹ درباره «صلاحیت محلی دادگاه مدنی خاص (ماده ۴)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۸۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۲/۱۱/۰۵
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: صلاحیت محلی دادگاه مدنی خاص (ماده ۴)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۸۹
ماده ۴ لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص مصوب ۱۳۵۸/۷/۱ منصرف از موردی است که دادگاه مدنی خاص در محلی تشکیل شود هرچند که دارای یک شعبه باشد. در چنین موردی اگر حکم شعبه مزبور در دیوان عالی کشور نقض شود دادگاه مرجوع‌الیه نزدیک‌ترین دادگاه مدنی خاص واقع در حوزه قضایی همان استان خواهد بود.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.