هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۰/۰۳/۲۸ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۶۳ درباره «ماهیت دیه (ماده ۱ قانون دیات)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۶۳ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۰/۰۳/۲۸
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: ماهیت دیه (ماده ۱ قانون دیات)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۶۳
نظر به ماده اول قانون دیات مصوب ۱۳۶۱/۹/۲۴ که مقرر می‌دارد «دیه مالی است که به سبب جنایت برنفس یا عضو به مجنی‌علیه یا به اولیای دم او داده می‌شود». و با توجه به مفهوم مخالف جمله ذیل تبصره ماده (۱۶) قانون تشکیل دادگاه‌های کیفری یک و دو و شعب دیوان عالی مصوب تیرماه ۱۳۶۸ چنانچه بر اثر تصادم بین دو وسیله نقلیه موتوری رانندگان آن‌ها فوت شوند و تعقیب کیفری راننده متخلف موقوف باشد رسیدگی به دعوی اولیای دم یکی از راننده‌ها علیه ورثه راننده دیگر از آن جهت که جنبه مالی دارد در صلاحیت دادگاه‌های حقوقی است.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.