هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۶۹/۱۱/۳۰ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۴۶ درباره «مرجع تشخیص اراضی کشت موقت» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۴۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۶۹/۱۱/۳۰
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: مرجع تشخیص اراضی کشت موقت
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۴۶
تشخیص اراضی کشت موقت بر طبق ماده ۳ آیین‌نامه اجرایی قانون واگذاری زمین‌های دایر و بایر مصوب ۱۳۶۵/۸/۸ هیئت وزیران به عهده هیئت واگذاری زمین محول شده و در تبصره این ماده تصریح گردیده که اعتراضات مربوط به شمول یا عدم شمول اراضی کشت موقت از طرف هیئت بررسی و در صورتی که اعتراض باقی باشد جهت رسیدگی نهایی به ستاد مرکزی واگذاری زمین ارجاع می‌شود آیین‌نامه مزبور در جلسه مورخ ۱۳۶۷/۶/۱۵ مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی و تصویب گردیده و اعتبار اجرایی دارد.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.