هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۶۷/۰۸/۰۲ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۱۳ درباره «صلاحیت دادگاه مدنی خاص در دعوای اثبات رابطه مادر و فرزندی (نسب)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۱۳ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۶۷/۰۸/۰۲
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: صلاحیت دادگاه مدنی خاص در دعوای اثبات رابطه مادر و فرزندی (نسب)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۱۳
ادعای وجود رابطه مادر و فرزندی از جمله دعاوی راجع به نسب می‌باشد که بر طبق بند ۲ ماده ۳ لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص مصوب ۱۳۵۸ شورای انقلاب باید در دادگاه مدنی خاص رسیدگی شود.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.