هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۸/۰۸/۱۸ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۶۴۰ درباره «قرارهای قابل تجدیدنظر (بند ب ماده ۱۹ قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۶۴۰ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۸/۰۸/۱۸
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: قرارهای قابل تجدیدنظر (بند ب ماده ۱۹ قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب)
متن رأی وحدت رویه شماره ۶۴۰
از بند (ب) ماده (۱۹) قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب چنین مستفاد می‌شود که قرارهای مذکور در ماده یادشده مربوط به امور حقوقی است نه کیفری، ضمناً از نظر تنقیح مناط مستنبط از ماده (۱۷۱) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۲۹۰ که قرار اناطه را جزء قرارهای قابل شکایت دانسته و نیز با توجه به ماده (۷) قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب که صرفاً احکام را قطعی اعلام نموده و اصل بر قابل اعتراض بودن قرارهایی است که اصدار آن‌ها موجبات اضرار به حقوق اصحاب دعوی را فراهم می‌سازد و با توجه به اینکه معمولاً قرارهای قطعی در قانون ذکر می‌شود و چنین امری در ماده (۱۳) قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری در خصوص قرار اناطه بیان نشده.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.