هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۴/۱۲/۲۲ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۶۰۴ درباره «تعریف کارگر در قانون کار ۱۳۶۹» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۶۰۴ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۴/۱۲/۲۲
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: تعریف کارگر در قانون کار ۱۳۶۹
متن رأی وحدت رویه شماره ۶۰۴
نظر به تعریف کارگر در ماده (۲) قانون کار مصوب سال ۱۳۶۹ و با توجه به حقوق و تکالیفی که در قانون مذکور برای کارگر و پیمانکار ملحوظ گردیده مطالبه دستمزد و حقوق پیمانکار نسبت به کار انجام‌شده براساس قرارداد تنظیمی که مستلزم امعان‌نظر قضایی است انطباقی با اختلاف بین کارگر و کارفرما نداشته و موضوع با توجه به شرح دعاوی مطروحه و کیفیت قراردادهای مستند دعوی از شمول ماده (۱۵۷) قانون کار خارج و بالنتیجه رسیدگی به موضوع در صلاحیت محاکم عمومی است.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.