هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۳/۰۲/۰۶ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۹۲ درباره «مهلت تجدیدنظرخواهی (ماده ۱۲ قانون تجدیدنظر آرای دادگاه‌ها ۱۳۷۲)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۹۲ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۳/۰۲/۰۶
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: مهلت تجدیدنظرخواهی (ماده ۱۲ قانون تجدیدنظر آرای دادگاه‌ها ۱۳۷۲)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۹۲
ماده ۱۲ قانون تجدیدنظر آرای دادگاه‌ها مصوب ۱۳۷۲/۵/۱۷ برای تجدیدنظرخواهی از آرای دادگاه‌های حقوقی و کیفری موضوع ماده ۹ این قانون مهلت معین نموده که در جهت تسریع در ختم پرونده‌ها و قطعیت بخشیدن به آرای دادگاه‌ها است.
در قوانین آیین دادرسی هم برای اعتراض و تجدیدنظر نسبت به آرای دادگاه‌ها مدت و مهلت مقرر شده و تاکنون قانونی که علی‌الاطلاق رسیدگی به اعتراض یا تجدیدنظر از آرای دادگاه‌ها را بدون رعایت مدت و مهلت پیش‌بینی نموده باشد تصویب نشده است.
بنابراین آرای سابق‌الصدور دادگاه‌ها که قبلاً ابلاغ شده و از طرف اشخاص ذی‌نفع مورد درخواست تجدیدنظر قرار نگرفته از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون تجدیدنظر آرای دادگاه‌ها مشمول مهلت مقرر در ماده ۱۲ این قانون می‌باشد.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.