هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۲/۰۷/۰۶ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۸۳ درباره «حکم قطعی در جرایم تعزیری غیرقابل گذشت (ماده ۲۵ قانون اصلاح پاره‌ای از قوانین دادگستری)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۸۳ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۲/۰۷/۰۶
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: حکم قطعی در جرایم تعزیری غیرقابل گذشت (ماده ۲۵ قانون اصلاح پاره‌ای از قوانین دادگستری)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۸۳
حکم قطعی مذکور در ماده (۲۵) قانون اصلاح پاره‌ای از قوانین دادگستری مصوب ۱۳۵۶/۰۳/۲۵ که در جرایم تعزیری غیرقابل گذشت صادر می‌شود اعم از حکمی است که دادگاه نخستین به‌صورت غیرقابل تجدیدنظر صادر کند و یا قابل تجدیدنظر بوده و پس از رسیدگی در مرحله تجدیدنظر اعتبار قطعیت پیدا نماید. بنابراین رأی شعبه چهارم دیوان عالی کشور که دادگاه تجدیدنظر را مرجع صدور حکم قطعی و واجد صلاحیت برای رسیدگی به درخواست تخفیف مجازات مرتکب شناخته صحیح و با موازین قانونی مطابقت دارد.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.