هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۰/۰۹/۱۹ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۶۷ درباره «تکلیف قاضی صادرکننده حکم (ماده ۹ قانون تعیین موارد تجدیدنظر ۱۳۶۷)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۶۷ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۰/۰۹/۱۹
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: تکلیف قاضی صادرکننده حکم (ماده ۹ قانون تعیین موارد تجدیدنظر ۱۳۶۷)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۶۷
ماده ۹ قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴ که تکلیف قاضی صادرکننده حکم را نسبت به درخواست متقاضی تجدیدنظر معین نموده ناظر به موردی است که خدمت قاضی در همان دادگاه ادامه داشته باشد اما اگر قاضی به محل دیگری منتقل شده و یا به هر عنوان دیگر در شغل قضایی سابق خود نباشد اعمال ماده مرقوم مورد پیدا نمی‌کند و پرونده باید برای رسیدگی به مرجع تجدیدنظر ارسال شود.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.