هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۷۱/۱۲/۰۲ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۶۲ درباره «حق شاکی در تجدیدنظرخواهی (ماده ۳۴ قانون تشکیل دادگاه‌های کیفری یک و دو)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۶۲ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۷۱/۱۲/۰۲
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: حق شاکی در تجدیدنظرخواهی (ماده ۳۴ قانون تشکیل دادگاه‌های کیفری یک و دو)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۶۲
ماده (۳۴) قانون تشکیل دادگاه‌های کیفری یک و دو و شعب دیوان عالی کشور مصوب تیرماه ۱۳۶۸ به شاکی یا مدعی خصوصی حق داده است که نسبت به حکم برائت متهم در صورت وجود جهات تجدیدنظر مذکور در قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴ تجدیدنظر بخواهد و مقررات این ماده شامل موردی نمی‌شود که دادگاه‌های کیفری پس از تشخیص نوع جرم حکم بر محکومیت متهم صادر نمایند.
بنابراین رأی شعب ۱۲ دیوان عالی کشور که درخواست تجدیدنظر اولیای دم از حکم محکومیت متهم به پرداخت دیه را نپذیرفته صحیح و منطبق با موازین قانونی است.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.