هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۳۶۹/۰۸/۰۱ با صدور رأی وحدت رویه شماره ۵۳۹ درباره «مرجع تجدیدنظر از آرای دادگاه کیفری دو (ماده ۲ قانون تعیین موارد تجدیدنظر ۱۳۶۷)» رویه واحد تعیین کرد. متن رأی در ادامه آمده است. آرای وحدت رویه برای دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع‌اند، مگر آنکه با قانون یا رأی وحدت رویه بعدی تغییر کرده باشند؛ پیش از استناد، اعتبار فعلی رأی را بررسی کنید.
شناسنامه رأی
- عنوان رسمی: رأی وحدت رویه شماره ۵۳۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- تاریخ صدور: ۱۳۶۹/۰۸/۰۱
- مرجع صدور: هیئت عمومی دیوان عالی کشور
- موضوع: مرجع تجدیدنظر از آرای دادگاه کیفری دو (ماده ۲ قانون تعیین موارد تجدیدنظر ۱۳۶۷)
متن رأی وحدت رویه شماره ۵۳۹
ماده ۲ قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب مهرماه ۱۳۶۷ دادگاه کیفری یک را مرجع بررسی، نقض یا تأیید احکام دادگاه‌های کیفری ۲ قرار داده و بر این اساس رأی دادگاه کیفری ۲ بر تأیید قرار منع پیگرد از لحاظ جرم ندانستن عمل انتسابی در موارد مصرح در ماده ۶ این قانون قابل رسیدگی تجدیدنظر در دادگاه کیفری یک می‌باشد.
متن فوق جهت اطلاع منتشر شده است. مرجع رسمی و معتبر، نسخه منتشرشده در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران است.